!از میان شوخی و جدی

درددل حضرت آقا!

ستون" درمیان شوخی و جدی!":

وقتی چرخه بازتولید قدرت لنگ می زند!

روزنامه ها از قول حسن فیروز آبادی رئیس ستاد کل نیروهای مسلح، نوشتند که: رهبری در دردل با من گفت هیچ حرفی نمی زنم مگرآن که دستورباشد. "این فریشات فرمایشات چه حرفی است؟ من دارم دستورمی دهم!" آیا سخنی مضحک تر از این شنیده اید؟!

به بهانه 8 مارس

به بهانه 8 مارس

این روزها مطالب بسیاری پیرامون 8 مارس و از جنبه های گوناگون و نگاه های متفاوت نگاشته شده و می شود. قصد تکرار آن ها را ندارم. به بهانه فرارسیدن روزجهانی زن و ضمن شادباش گفتن آن، اجمالا به سه نکته اشاره می کنم:

!روز جهانی زن برهمه خوانندگان عزیز مبارک باد

بازهم در اهمیت مطالبات معیشتی و جنبش مطالباتی

گسترش دامنه اعتراضات معیشتی اخیر باردیگراهمیت و صحت پیشروی جنبش بر پایه مطالبات را  مورد تأکید قرارمی دهد. شورش اخیر کشاورزان اصفهان که حتی موجب نگرانی و مداخله بالاترین حلقه قدرت یعنی شخص خامنه ای برای کنترل آن گشت، تجمع اعتراضی کارگران شرکت واحد درمورد نحوه افزایش دستمزدحداقل که درپی نامه 2000هزارنفری اعتراضی به وزارت کارصورت گرفت، قبل از آن هم شاهد طومارسی هزارنفری کارگران کارخانجات مختلف و تجمع تعدادی از آن ها به نمایندگی از امضاء کنندگان طومار برای پیگیری مطالبات مطرح شده، بودیم.

برچسب نافرمانی مدنی

در میان شوخی و جدی!

انتخابات نمایشی و برچسب نافرمانی مدنی!

ظاهرا منطق "اصلاح طلبان" این است که اگر در "انتخابات" شرکت کنم وجود دارم  و گرنه نیستم!

هرچه که به زمان انتصابات ریاست جمهوری نزدیک می شویم ، سودای  شرکت در این نمایش درمیان اصلاح طلبان جان بیشتری می گیرد. وسوسه حضورمجدد در قدرت ولو پرسه زدن در حاشیه آن، یکدم گریبان رانده شدگان از قدرت را رها نمی کند. و این درحالی است که حاکمیت  با اعلام علنی مهندسی انتخابات، یا به زبان آدمیزاد تقلب، تردیدی باقی نگذاشته است که به هیچ وجه  قصد شوخی با "انتخابات" را ندارد. او از انفجار بمب انتخاباتی سال 88 در دستان خود، درس های لازم را برای حفظ بساط استبداد تا واپسین لحظاتی که رمق در تن دارد آموخته است، اما اصلاح طلبان چه؟!.

جهت برافراشتن بادبان ها

بادبان ها را باید در کدام جهت برافراشت؟

خامنه ای وضعیت کشور را درسال 88 به میدانی غبارآلود و زایل کننده بصیرت تشبیه کرده بود. هم او در نشست اخیرو  درونی سه قوه  وضعیت کنونی جمهوری اسلامی را چنین توصیف کرده است: هم چون حرکت یک تریلی ( و یا کامیون ) در جاده ای یخ بندان ، مه آلود و طوفانی که نه می تواند ترمزبکند  و نه سبقت بگیرد!

یگ گفتگو و دو رویکرد در برابراتحادیه ها

نگاهی به یگ گفتگو و دو رویکرد متضاد در برابر اتحادیه ها!

در برخورد با جایگاه اتحادیه های کارگری در تشکل طبقه کارگر، ماهیت اتحادیه ها و نحوه برخورد با آن  از دیرباز دو رویکرد درمیان چپ های ایران و البته درسطح جهان وجود داشته است. برشی از گفنگو و پرسش های  شالگونی با سم گندین*(از فعالین سرشناس جنبش کارگری و از ویراستاران نشریه سوسیالیست رجیستر) نمونه بارزی از این دو رویکرداست. در نوشته حاضر نگاهی داریم به فرازهائی از این گفتگو و تمایز دو رویکرد.

رشک هتل ها به زندان ها

 

در جمهوری اسلامی هتل ها به  زندان ها رشک می برند!

زندان اوین باید بماند واسرارنهفته در خود را بازگوکند!  چندی پیش درجائی نوشتم: با ارتکاب جنایت زنده یاد ستاربهشتی، زندان اوین بازهم براشتهاردیرین و جهانی خود به عنوان یکی از مخوفترین زندان ها افزود. همان گونه که بار دیگر بر اشتهار دستگاه های امنیتی و بازجوئی  رژیم اسلامی به عنوان یکی از خشن ترین و سبعانه ترین شکنجه گران جهانی صحه نهاد. کشتار تابستان سیاه 67 در تهران نیز در اوین صورت گرفت.

انتقاد فرقه ای و دفاع فرقه ای

انتقاد فرقه ای و دفاع فرقه ای پشت و روی یک سکه اند!

تعیین نرخ در وسط دعوا: اقلیت حق اتخاذ تاکتیک مخالف اکثریت را ندارد!

مقدمه: ر.مجید دارابیگی  با انتشارمطلبی*1 باعنوان تریبونال و منطق فرقه ای اعلام کرده است که دیگر بیش از این سکوت را جایزنمی داند. البته برخواننده معلوم نیست که چه حکمتی در سکوت ایشان وجود داشته است  و چرا مثلا  درهمان زمان نشست فرانکفورت و داغ بودن تنورمجادلات، به موقع  و بطورطبیعی و خیلی راحت نظرخود را مطرح نساخته است تا زیرفشار تأخیر، این چنین پرخاشگرانه فوران کند.

نعل وارونه رژیم

انتخابات ریاست جمهوری و نعل وارونه رژیم (بخش اول)

رویکرد ها و رویدادهای روزهای اخیر درصحنه سیاسی ایران از آن جهت که به صف آرائی ها و  سمت وسوی تحولات درونی رژیم در طی چندماه باقی مانده به انتصابات ریاست جمهوری، شفافیت بیشتری می دهد دارای اهمیت است. چرا که درطی آن  سناریوی "انتخاباتی" ریاست جمهوری توسط باند حاکم کلید خورد  و خطوط اصلی آن چه که  به عنوان پرده اول این سناریو  در اتاق فکر و فرمان (بخوانید اتاق جنگ)  بارگاه ولایت فقیه و ذوب شدگان درآن ساخته و پرداخته شده بود، وارد فازعملیاتی شد: 

پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و سبدحداقل زندگی

پرتگاهی به نام شکاف بین حداقل دستمزد و خط فقر 

ماه های آخرهرسال زمان چانه زنی و نشست های موسوم به سه جانبه گرائی برسرتعیین حداقل دستمزد است. دراین سه جانبه گرائی  نه نمانیدگان واقعی کارگران شرکت دارند و نه حتی به سخنان و خواست این "نمایندگان" وقعی نهاده می شود. البته دراین میان حرف نهائی را دولت (در قالب طرف سوم و باصطلاح بی طرف) می زند.